Oranje boven op de Ricoh Open

Geen toernooi op de ATP- of WTA-tour dat zoveel verschillende Nederlandse winnaars en finalisten heeft gekend als het grastoernooi in Rosmalen. Het is één van de aspecten die het toernooi dat dit jaar door het leven gaat als de Ricoh Open tot zo'n succesnummer maakt.

Het Nederlandse publiek is al sinds de start van het toernooi (1990 heren, 1996 dames) verwend geraakt met uitstekende prestaties van landgenoten. Richard Krajicek schreef het toernooi op zijn naam in 1994 en 1997 en Sjeng Schalken deed dat in 2002 en 2003. Michiel Schapers had hen voor kunnen gaan als hij in de finale van 1991 een van zijn twee wedstrijdpunten tegen de Duitser Christian Saceanu had benut.

Raemon Sluiter, die in zijn beste jaren genoegen moest nemen met een halve finale-plaats, haalde in zijn nadagen nog eens de finale (2009). En dat gold ook voor Peter Wessels, die in 2007 vanuit het niets tot de finale reikte. Twee sprookjes die net geen 'happy ending' kregen. Daar kan Miriam Oremans over meepraten. Oremans was in haar achtertuin twee keer verliezend finaliste, in 1997 en 1998, en in 1999 halve finaliste. De Berlicumse stond bekend als grasspecialiste, maar het duurde tot 2006 voordat Michaëlla Krajicek zich kroonde als eerste Nederlandse winnares in Rosmalen.

Ook afgelopen jaar konden de toeschouwers tot diep in de week genieten van landgenoten op het centre court. Robin Haase en Kiki Bertens strandden pas in de halve finales. Aan het einde van een regenachtige week zorgde het voor de nodige figuurlijke zonnestralen.

Succes van nationale helden

Meer nog dan de grote namen uit het buitenland zijn de Nederlandse spelers dé trekpleisters van het grastoernooi, het enige gemengde ATP/WTA-toernooi dat Nederland sinds 1973 heeft gekend. Het is een van de kurken waar het succes van het toernooi op drijft. Marcel Hunze, al sinds 1996 toernooidirecteur van het WTA-toernooi in Rosmalen en sinds 1998 van zowel het ATP-als WTA-toernooi, weet dat goede prestaties van Nederlanders voor meer belangstelling zorgt.

"Successen van nationale helden is cruciaal", stelt Hunze. Edities die Hunze als eerste te binnen schieten, zijn die waar de Nederlandse successen het grootst zijn. "Dat heeft een positief effect op bezoekers, op de sfeer, er is meer aandacht vanuit de media. Het leeft dan onder een grotere groep. Dat zie je bij andere sporten natuurlijk ook. Kijk naar Steven Kruiswijk nu en Max Verstappen. In Nederland keken niet zoveel mensen naar de Formule 1 toen Verstappen daar niet in reed. Nederlands succes is absoluut belangrijk."

Nederlander of buitenlandse topper

"Als je mag kiezen heb je graag één van je internationale topnamen tegen een landgenoot in een halve finale of finale. Dan heb je 'the best of both worlds'. Dat zou iedere toernooidirecteur zegen, maar dat is natuurlijk een wens die bijna nooit uitkomt."

Volgens Hunze valt of staat het toernooi niet met de prestaties van Nederlanders. "Dat is een combinatie van factoren. Nederlanders hebben het de afgelopen jaren minder goed gedaan. Voor 2015 waren er wat magere jaren. Toch zijn we in die jaren ook wel gegroeid. Ik denk dat het concept dames en heren samen aanslaat bij mensen. Het is ook het enige damestoernooi van het hoogste niveau in Nederland. Het feit dat je in eigen land je toppers kunt zien, trekt veel mensen. Je hoopt dan ook dat ze ver komen, maar dat weet je nooit natuurlijk."

Mannen/vrouwen Deelnames      Beste prestatie(s), halve finales en beter
Sjeng Schalken    12 Winnaar in 2002 en 2003
Richard Krajicek    11 Winnaar in 1994 en 1997
Raemon Sluiter    11 Finale in 2009, halve finales in 2003
Jan Siemerink    11 Halve finales in 1998

Michaëlla Krajicek

   10 Winnares in 2006
Dennis van Scheppingen    10 Halve finales in 1998
Paul Haarhuis     8 Halve finales in 1996
Robin Haase     8 Halve finales in 2015
Miriam Oremans     7 Finale in 1997 en 1998, halve finales in 1999
Peter Wessels     7 Finale in 2007
Michiel Schapers     4 Finale in 1991, halve finales in 1992
Kiki Bertens     4 Halve finales in 2015